Kaybolmadılar.
Ama ‘var’ değilller.
Ya kelimeler anlamını yitirdi,
Ya da anlamlar kendilerini başka kelimelere bıraktı.
Ancak kelimelerin yerini yenileri almadı.
O zaman kelimeler değersizleşti.
Bir yere varılmak istenmedi;
Varılması gerekilenden korkuldu.
Zaten varılamayacağı bilindiğinden vazgeçildi.
Bir ihtimal daha vardı;
Bir yere varamamak bir avuntuydu bir bahane.
Amaç varıp-varmama derdinde görünmekti.
Yol peki?
Yolun bundan haberi yoktu.
